აღწერა
1924 წლის ილუსტრაცია (სავარაუდოდ ოსკარ შმერლინგი ან ლადო გუდიაშვილი) გრიგოლ რობაქიძის ახალი პიესის, „მალშტრემის”, სატირული გაშარჟებაა. ნახატის პერსონაჟი სიმბოლურად განასახიერებს ნაწარმოების მხატვრულ სულს და ხაზს უსვამს მის თეატრალურ, მოდერნისტულ ბუნებას. ნამუშევარი აკრიტიკებს ავტორის სტილს, რომელსაც ჟურნალი „დადაიზმს” უწოდებს – ტერმინს, რომლითაც საბჭოთა კრიტიკა გაუგებარ, ხელოვნურ და აბსტრაქტულ ხელოვნებას ნათლავდა. ილუსტრაცია დასცინის ავტორის მცდელობას, შექმნას რეალობისგან მოწყვეტილი, ელიტარული ნაწარმოები. ვიზუალური შარჟი უკავშირდება იმავე გვერდის სტატიას, სადაც გაშარჟებულია პიესის რთული ენა და მსოფლიო მასშტაბის ამბიცია. ნახატი რობაქიძის პიესას წარმოაჩენს ვიწრო წრისთვის განკუთვნილ, გაუგებარ მხატვრულ მორევად.
